Çekirdek Bilkent Yuva

Bu kurumla ilgili en büyük hayal kırıklığım, zamanla çocukların değil, velilerin beklentilerinin nasıl yönetildiğini fark etmek oldu.Sene başında müdürün, sene bitmeden de müdür yardımcısının ayrılması da yönetim anlayışıyla ilgili bende ciddi gösterge. Bazen beklentileri karşılamak yerine, beklentiyi düşürmenin daha kolay bir yöntem olarak tercih edildiğini gördüm.Bazı şeyleri ancak sürecin içine girip yakından gözlemleyince fark edebiliyorsunuz.

Biz bir aileyiz algısı altında sözde 30 yıldır eğitimci olan güç ve ego bunalımına girmiş değer algısı kaybolmuş gerekiz bir ticarethane.

Hayatımda gördüğüm en seviyesiz ve üslubu bozuk sahibi olan ticarethane. Kreş diyemeyeceğim çünkü çocuk psikolojisi ve iletişimi konusunda hiç bir bilgileri yok maalesef. 27 ocak tarihinde 2 yaşındaki oğluma kreş arayışında olduğumuz için görüşmeye gittik. Oğlum yabancı bir yer olduğu için içeri girmek istemedi ısrar etmedim babasıyla beklemesini söyleyerek bu hanımefendinin odasına çıktım. Çocuk nerede şeklindeki soru karşısında (tahmin ediyorumki oğlumun adı biliniyordur randevulu geldik sonuçta) oğlumun yeni gittiği yerlere hemen girmediğinden bahsettim ve ilk dakikadan etiketleyici bir dille sınır problemim olduğu söylendi. Bu yaşta çocuğa ben içeri gireceğim çay içip konuşacağım sen de kucağımda görüşme boyunca (1 saat) oturacaksın demem gerektiği söylenip bu olmadığı için çocuğumda problem varmış imasında bulunuldu. Arkasından ben bilmediği bir yer girmek istemeyebilir siz bunun için bişey yapamazmısınız bi yaklaşımınız tavsiyeniz yok mu sorusuna yok yapmayız siz ne istiyosunuz kreşi mi anlatayım yani size şuan diye absürt bir cevap aldım.(Evet onun için geldik) Halbuki hanımefendi burnunu odasında çıkarıp zahmet edip aşağı inip çocukla göz hizasına inerek merhaba benim adım şu senin adın ne nelerden hoşlanırsın içerde şu şu oyuncaklar var gibi basit bir diyalog ve minik bir oyunla bi çocuğu içeri çekebilirdi diye düşünüyorum bunu kendisine de söylememe rağmen yok yapmıyoruz biz öyle şeyler cevabını alınca buraya kesinlikle çocuk emanet edilmemesi gerektiğine karar verip çıktım maalesef. Üstelik birde arkamdan kapı çarpıldı bu kadar duygularını kontrol edemeyen kişiler nasıl olurda bir eğitim kurumu sahibi olur akıl alır gibi değil. Çocukla iletişim, çocuğun duygularını anlama, çocukla birlikte yol alma hiçbiri yok bu kurumda. Kafamdaki sorularım hiçbirini soracak bir ortam olmadığı gibi sürekli tanımadığım insanlara karşı kendimi ya da çocuğumu savunmaya çalıştım gibi bişeyler oldu. Bütün bunların sonunda oğlumu aşağıda içeri girmiş babasıyla beklerken buldum bu arada söyleyeceklerim bu kadar.

“Çocuğumuzu güvenle emanet ettiğimiz, sevgi dolu bir okul. Öğretmenlerin ilgisi ve çocuklara yaklaşımı gerçekten çok kıymetli. Hem akademik hem sosyal gelişimi destekleyen bir ortam var. Gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.”